امروزه یکی از مهمترین و بزرگترین ایراداتی که میتوان به افراد حاضر در یک خانواده وارد نمود، این است که نحوه صحبت بایکدیگر و حل مشکلات را آموزش ندیده اند و از همین نقطه لطمات جبران ناپذیری را دریافت میکنند. این مورد بیشتر در رابطه با ارتباط میان والدین و نوجوان خود که عموما دارای فاصله سنی نیز هستند اتفاق می افتد و موجب ایجاد شکاف و نارضایتی دوطرف از یکدیگر می شود.

دوره نوجوانی دوره ای است که خانواده ها باید فرزند نوجوان خود را همانند یک گنجشکی که در دستانشان است ببیند. بطوری که اگر فشار زیادی بر دستان خود وارد کنند آن پرنده خواهد مُرد و اگر هیچ گونه فشاری نداشته باشند، آن پرنده در کوچکترین فرصت پرواز خواهد کرد.

این مطلب به این معنی است که خانواده باید در کنار آزادی مناسبی که نیاز نوجوان است، او را مورد ارزیابی قرار بدهد و همواره در زمانی که نوجوان دچار اشتباه در تصمیم گیری می شود، در کنار او باشند و نه در مقابل او.

والدین باید به فرزندان نوجوان خود اجازه انجام آزمون و خطا را بدهند تا همانطور که والدین با آزمون و خطا توانستند راه و مسیر درست تری را برای زندگی خود و اطرافیان پیدا کردند، نوجوان نیز بتواند مسیر مناسب برای خود را پیدا کند. قرار نیست که فرزند از همان ابتدا، بدون هیچ اشتباه و مسیر اشتباه، راه درست را پیدا کند. همچنین قرار نیست راهی که ما به عنوان والدین پیموده ایم و در آن موفق شده ایم را تحت عنوان تجربه، با اجبار به فرزند خود تلقین و دیکته کنیم.

درخواست مشاوره نوجوان: 09014100580

نقش والدین در این زمان به عنوان یک راهنمای مسیر است که توضیحاتی کلی در رابطه با سختی های راه از جمله، منجلاب ها، خارهای موجود برروی گل، چاله ها و ... به نوجوان ارائه بدهند تا او مقداری با مسیر پیش رو آشنا شود. اما بدین شکل نباشد که اگر نوجوان اشتباها به زمین بخورد و پایش زخمی شود و یا اگر خارهایی از گل به دست او آسیب برساند، همانند یک شکارچی به قلب و روح او حمله ور شویم و اعتماد به نفس او را از بین ببریم. بلکه باید همانند یک راهنما و مراقب، دست او را گرفته آسیب های وارده را ترمیم و جبران نماییم و راه های جلوگیری از بروز مجدد این مشکلات را به او یاد بدهیم.


درک والدین از ورود فرزند به دوره ای جدید در زندگی

والدین باید این نکته را درک کنند که فرزند آنان در حال گذراندن دوره از زندگی است که هرگز آن را نگذرانده است و در این دوره، شخصیت جدیدی در حال شکل گیری می باشد. همانطور که در مقدمه دوره مشاوره نوجوان مطرح کردیم، در دوره نوجوانی، شخص با توجه به بازخوردهای اطرافیان و تشویق یا تنبیه والدین، می تواند شخصیتی مستقل و مستحکم را شکل دهد، در عین حال نیز می تواند با سرزنش شنیدن از والدین و اطرافیان بخاطر اشتباهات خود، شخصیتی پر استرس، ترسو و وابسته را خلق کند.


برای نوجوان خود، والدینی صمیمی باشید

با ابراز محبت عاقلانه و به اندازه به فرزند خود و ایجاد حس صمیمیت در چهارچوبی مشخص، می توانید این حس را به فرزند خود القا کنید که او میتواند مشکلات و چالش های خود را با شما در میان بگذارد و از شما یاری بطلبد بدون آنکه با سرزنش و یا تندخویی بیجا از سمت شما مواجه شود. همین مورد باعث می شود تا شخص نوجوان در آینده و بلکه در زندگی مشترک با همسر خود، با قدرت مشورت، صمیمی بودن با همسر و ... آشنا باشد.


الگویی مناسب برای فرزندان خود باشید

پدر و مادری که بخواهد به فرزند خود راه و رسم زندگی در دوره های پرخطر را بیاموزد، باید خود توانایی انجام چنین کاری را داشته باشد و از این طریق فرزند بتواند به اطمینان خاطر، به نصایح و تجربیات شما گوش دهد. زیرا که در ذهن خود، پدر و مادر خود را الگویی صحیح می داند که به صحبت ها و نصایح خود عامل هستند.

والدینی که فرزندان خود را به عوامل و کارهایی فرامیخوانند که خود به هیچ کدامیک از آن ها عمل نمی کنند، تنها و تنها باعث می شوند که فرزندشان به دلیل مشاهده این دوگانگی ها، از آنها دوره شده و دیگر پذیرای سخنان آنان، حتی اگر سخنان و نصیحت هایی کاملا صحیح و عاقلانه باشد، نباشد.

اهمیت دریافت مشاوره والدین از یک مشاور

در این نقطه نقش یک مشاور در زمینه نوجوان و خانواده می تواند بسیار موثر باشد. چرا که از طریق در ارتباط بودن با یک مشاور بصورت تلفنی و یا حضوری، می توانند انبوهی از نکات بسیار مهم و حساس که بصورت علمی نیز به اثبات رسیده اند و در گذشته، از آزمون های گوناگون با پیروزی خارج شده اند را دریافت کنند و آن مطالب را در زندگی خود و در مواجهه با اشتباهات نوجوان خود پیاده و اجرایی کنند.